साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

निश्चेत

कविता

Chovar Blues Mobile Size

तिम्रो मर्म बुझ्न नसकी जीवनमा कति गल्ती गरे हुँ
पाउन नसकी आभास पथमा हिँड्दा कति डरे हुँ
असहाय निरुपाय भै तृण समान बाटोमुनि झरे हुँ
बुझ्न नसकी धर्म आफ्नो जाल-जन्जालमा परे हुँ ।

मृत्युको पर्खाइ मात्र जीवन भए बाँचेर के गर्नु खै
आँशुको भेलले बगी जाने सपना साँचेर के गर्नु खै
न होश छ मनमा न जोश तनमा, नजरमा दोष छ
छ टेकेको रातले छातिमा जानू धेरै कोश छ ।

खोजूँ भन्छु रहस्य जीवनको डटि, कसि कम्मर
काँचै छु कि ? पाकेन अनुभव हार्दछु म समर
सतही भै डुल्ने, बग्ने हावामा जीवन लक्ष्य भुलेर
छु, डुब्न डराउने गहिराइमा स्वभाव सारा भुलेर ।

मुक्ति भनी खोजेको छैन प्रीति पाउँ भन्दछु
शक्ति भनी खोजेको छैन, भक्ति पाउँ भन्दछु
विरक्ति उठाउँदिन भगौडा भै जङ्गल चहार्दिन
अनुरक्ति जगाउँछु सर्वमा विभेद म स्वीकार्दिन ।

 

प्रतिक्रिया
Loading...