साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

ढोका

कविता

आफ्नै काया खनेर
गहिरो बनाए जग
छाला उधारेर
सम्याए भित्ता
पैताला ताछेर
लिपे मझेरी
मगज खिपेर चढाए धुरी

एउटा सिङ्गो घर बनाए

उड्दै–उड्दै आए नीला चराहरू

दलिनमा आकाश बस्यो
हिँड्दै–हिँड्दै आएर मूलढोका बाटै भित्र छिर्‍यो घाम

उज्यालो मगमगायो
रूखका हाँगा–हाँगामा झुण्डिँदै आयो हावा
जस्केलाबाट छिर्‍यो

पक्षघातहरू उडाएर लग्यो

समयको बूढो साइरन बजाउँदै
थर् थर् थर् थर्
पटरी थर्काउँदै
आकाश फुटाउँदै
कति रेलहरू आए–गए
कति पतलूनका रङहरू पखालेर बग्यो वर्षा
शून्यतालाई थिचेर कति आवाजहरू फलाम ठोक्किए
कति मस्तिष्कमा उध्याइए छुरा

ठुन्काइए समयका मुनाहरू

bahulako diary small and inside post

अफशोच
कागजका ईश्वरहरू नै छुटिगए
इतिहासको डिकोबाट

सम्बन्धित पोस्टहरु

ती
जसले
आफ्नै काया खनेर
गहिरो बनाए जग
छाला उधारेर
सम्याए भित्ता
पैताला ताछेर
लिपे मझेरी
मगज खिपेर चढाए धुरी

एउटा सिङ्गो घर बनाए
तिनीहरू नै घर बाहिर परे

अब कसले खोल्छ होला मूलढोका ?
कसले खोल्छ हँ ??

चितवन

प्रतिक्रिया
Loading...