साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

पिँजडाभित्रको स्वतन्त्रता

कविता

Chovar Blues Mobile Size
आशाको थुन्सेसँगै थिलथिलो जिन्दगी बोकेर
उक्लिरहेछन् लरखराउँदै मेरा एकजोर खुट्टाहरू
सुस्केरा हाल्दै तिर्खाएरै हो जिन्दगीले
अञ्जुली थापी पिइरहेछन्
एकजोर आँखाबाट बगेका ती गरिबीहरू ।
sagarmani mobile size
देश भत्काउँदा माटोमा भेटिनू पर्थ्यो
शहीदका आहुतिका टाउकाहरू
काटिएका शहीदका हजारौँ हातहरू
एकचौथाई अपयव चुँडिदा आमाको
सुनिनुपर्थ्यो छातीमा अँगालेर रूईरहेकी
लिपुलेक
लिम्पियाधुरा
र कालापानीका हाँक र क्रन्दनहरू
भेटिनू पर्थ्यो एउटा सत्यनिष्ठा हली
जसले अघाएका एकजोर गोरु नारेर जोतिरहेका
तराई
पहाड् र हिमालहरू ।
अझै भेटिनू पर्थ्यो
मजेत्रो च्यातिएझैँ च्यातिएका नेपाल आमाकी सीमाहरू
दशरथ चन्द
धर्मभक्त माथेमा
गंगालाल श्रेष्ठ
र शुक्रराज शास्त्रीहरूसँगै बेपत्ता पारिएका शहीदहरू
अझै खोजिनू पर्थ्यो
आफ्नै देशमा हराएका मदन भण्डारीहरू
लेखिनू पर्थ्यो राष्ट्रवादका कविताहरू
शहीदका रगतका कलमहरूले
गाइनू पर्थ्यो अझै जिबन शर्माका गीतहरू ।
तर अहँ,
ब्युँझदै छकोटी आँखाले देखेका सपनाहरू
गर्ल्याम्मै ढले यसरी
जसरी ढले मेरा देशका भीमसेनस्तम्भ
तै पनि होंचो भएन र ढलेन कहिल्यै
मेरो सगरमाथाको त्यो अग्लो स्वाभिमान
ननिभ्यो कहिल्यै मभित्रको देशप्रेमको दियो
नहरायो कहिल्यै मभित्र देश सिउने सियो
अझै म बाँचिरहेछु यसरी
जसरी बाँचिरहेछन् निसासिएर
मुढाले थिचिएका पहेंला निरीह दूबोहरूझैँ ।
ए कानहरू हो !
किन सुन्दैनौ हँ ?
चिहानबाट आएका शहीदहरूका आवाजहरू
ए आँखाहरू हो !
किन देख्दैनौ हँ ?
शहीदहरूका छातीका आलो घाउबाट
बगेका रगतका अरुण र कर्णालीहरू
ए बरफहरू हो !
किन पोल्दैन हँ ?
तिमीहरूका छाती
मेरोझैं स्वाभिमानको आगोले ?
उन्मुक्त नभएरै हो बहिरा पर्खालहरूमा
हिर्काइरहेछु म आक्रोशका हतोडाहरूले
हिंजो पनि रेटिएकै हुन् न्यायका घाँटीहरू
आज मेरो पालो रेटिने
तर रेटिने छैनन् कहिल्यै मभित्रको देशप्रेम
हो, निभाइने छ घाम झ्याप्पै म निभेपछि ।
साँच्चै भनुँ,
आफ्नै देशमाथिको खुला आकाश पनि
मलाई पिजडाजस्तै लाग्छ
पिजडाभित्रको
स्वतन्त्रता पनि के को स्वतन्त्रता हो र ?
महोत्तरी, गौशाला न. पा. १
प्रतिक्रिया
Loading...