कवि परिचय
सुधीर ख्वबि (बि. सं. २०१६) युवाकालदेखि नै निरन्तर लेखिरहने कवि हुन् । हालसम्म उनका आठवटा कविता सङ्ग्रह प्रकाशित भइसकेका छन् । विभिन्न पुरस्कार तथा सम्मान प्राप्त गरिसकेका उनका पाँच सयभन्दा धेरै फुटकर रचनाहरू नेपालभाषा र नेपालीमा गरी विभिन्न पत्रपत्रिकामा प्रकाशित भइसकेका छन् ।

हाल उनले नेवाः टि. भि.मा साहित्यिक कार्यक्रम सञ्चालन गरिरहेका छन् ।

यहाँ उनको एउटा अप्रकाशित कविताको अनुवाद प्रस्तुत छ ।

अनुवादक: आर. मानन्धर

एक साँझ

 

तिमी र म
होनःचाको पसलको भीडमा
उभी उभीकन पिरो र स्वादिलो
आलु–अचारसँग खाएको मासको बारासँगै
जाँडको घुट्को पछि रक्तिम बनेको तिम्रो गालाको रङ्ग नै
सिन्दूर भएर सजियो जीवनमा,
पछिल्लो समयमा आएर ।

एक साँझ
मछिन्द्रनाथको रथजात्रामा
म जंगलःमा अचानकै बेरिएर
घिसारिएर पर पुर्याएको घटना तिमीलाई सुनाउँदा
आफ्नै आँसुले मेरा घिस्रिएका घाउहरू
सुमसुम्याएकी थियौ ।

एक साँझ
पाटनका मन्दिरहरू घण्ट एकनासले
बज्न थालेको बेला
घर घरबाट निस्केका
कुटो, कोदालो, खर्पनको नोल,
हँसिया, चुलेसी, फलामे डण्डी,
पायो खड्ग, दाउराका चिर्पट, बसिलाहरूसँगै
तिमी पनि थियौ नि !

एक साँझ
प्रजातन्त्र
घोषणा भएको बेला
कथित भनेर नबुझेर
तिमी र म मिलेर
स्वयम्भूमा बालेको दीयोले
सोचे जस्तो उज्यालो र शान्ति
नआएको ठहर गरे तापनि, हामीले
किन हो मन्दिरका घण्टहरू बजाउन
अल्छी मानेका हौं वा छोडेका हौं ?

अचेल
घण्टहरूका रालो हराएका हुन् कि
घण्ट बजाउने आवेगहरू सेलाएका हुन् कि
किन बज्दैनन् अचेल घण्टहरू
किन बजाइँदैनन् घण्टहरू
बस्तीहरुमा मच्चाइन थालेको आतंक विरुद्ध
महाँकालहरूले, उन्मत्त भैरवहरूले,
चन्द्रमहारोशनहरूले, मीननाथहरूले,
बिजेश्वरीहरूले, नवदुर्गाहरूले,
बगलामुखीहरूले, तलेजुहरूले,
दशमहाबिद्याहरूले
कुमारीहरूले, भिन्द्यःहरूले ?

अनि किन चुपचाप ख्वप लाय्कू
हनुमान ध्वाखा लाय्कू
मंगः लाय्कूका घण्टहरू ?

एक साँझ मात्र होइन
एक पल मात्र पनि होइन
एक दिन पनि होइन अब
एकचोटी फर्केर हेर
ती साँझहरुलाई
जुन साँझ हामीले एकसाथ
स्वनिगःका मन्दिरहरुका घण्ट
बजाएका थियौं, निरन्तर घन्काएका थियौं
एक जुटका राँकोहरू बालेका थियौं
र झुकाएका थियौं त्यो बर्बर समयलाई ।

त्यस्तै एक साँझ बोलाऔं न
एकपटक फेरि
विभेद विरुद्ध, आतंक विरुद्ध, अनि विस्थापन विरुद्ध
बजाऔं घण्टहरू त्यो साँझ बजाए जस्तै
तांङ्गऽऽऽ ! तांङ्गऽऽऽ !! तांङ्गऽऽऽ !!!

टिप्पणी
होनःचाको पसल = पाटनको एउटा अत्यधिक चल्तीको नेवाः खाजा पसल
जंगलः = मच्छिद्रनाथको रथमा सन्तुलनको लागि दायाँबायाँ राखिन् मोटो डोरी
पायो खड्ग = दशैंमा व्यक्ति विशेषले मात्र पूजा कोठाबाट सार्वजतिक गर्न ल्याइने हतियार
ख्वप लाय्कू = भक्तपुर दरबार
हनुमानध्वाखा लाय्कू = हनुमानढोका दरबार
मंगः लाय्कू = मंगलबजारस्थिति पाटन दरबार
स्वनिगः = तीन शहर


मूल नेपालभाषामा

छन्हु सनिलय्

छ व जि
होनःचिया पसःया हूलय्
दनाः दनाः पाल्लुसे, तसकं साःगु
आलुअचार लिसे नयागु माय्वो व
थ्वँया सवालं ह्याउँसे च्वनावःगु
छंगु न्यताया रंगं छायेका बिल जिन्दगीया सिन्चा,
लिपांगु इलय् वयाः ।

छन्हु सनिलय्
करुणामयया रथजात्राय्
जि जंगलःखय् काचाक्क हे हित्तुहिनाः
लुयायंकुगु खँ छंन्त कनाबले
छंगु थःगु हे ख्वबिं जिगु लुयायंकुगु
घालय् उसिउसि यानाब्यूगु खः ।

छगू सनिलय्
यलया देगःदेगःया गंत छगू हे पहलं
न्याःगु न्यातं जूबले
छेँखा छेँखां पिहाँवःगु
कू, तःकू, खःमूया नो, ईंचा, कुँई, डण्डि,
पायोया खड्ग, सिंका, बसिलात नाप नापं
छ नं दूगु खः नि ।

छ्न्हु सनिलय्
प्रजातन्त्र
घोषणा जूगु इलय्
कथित धका मथुयाः
छ व जि जानाः
स्वयम्भुइ च्याकागु देवां
बिचाः यानाकथंया जः व शान्ति
मवःगु ठहर याःसां तबि, झीसं
छाय् खः देगःया गं न्यायेके
अल्छी जुयागु खः वा त्वतागु हे खः ?

थौं कन्हय्
गं दुने मचा बिहिन जूगु खः कि
गं थायेगु आवेगत ख्वाउँया वंगु खः कि
छाय् मन्याः मथाः थौंकन्हे गं
छाय् मन्यायेकू गंत
बस्ती बस्तिइ मच्चे यानाहःगु आतंक विरुद्धय्
महाँकालतय्सं, उन्मत्त भैरवं
चन्द्रमहारोशनतय्सं, मीननाथं
बिजेश्वरीं, नवदुर्गातय्सं
बगलामुखीतय्सं, तलेजुतय्सं
दशमहाबिद्यातय्सं
कुमारीतय्सं, भिन्द्यःतय्सं !

अले छाय् सुम्क ख्वप लाय्कू
हनुमान ध्वाखा लाय्कू
मंगः लायेकूया गंत !

छगू सनिल जक मखु
छगू पल जक नं मखु
छन्हु जक नं मखु
छक्वः लिफः स्व
व सनिलतय्त
गुगु सनिलय् झीसं पाःलाक्क छक्वलं
स्वनिगःया देगःया गं थानागु खः
न्यायेका तुं च्वनागु खः
छपँ छधीया चिलाखत च्याकागु खः
अले क्वछुकागु खः व बर्बर ईयात ।

अज्यागु हे छगू सनिल सःते नु ले
हाकनं छक्वः
विभेद विरुद्ध , आतंक विरुद्ध अले विस्थापन विरुद्ध
न्यायेके नु, थाये नु गं
व सनिलय् थाना थें, न्यायेका थें
तांङ्गऽऽऽ ! तांङ्गऽऽऽ ! ! तांङ्गऽऽऽ ! ! !