साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

माथिको आदेश

"यो पेटले पनि गर्नु गर्यो । मलाई एकछिन बसिखान दिँदैन । पेलेको पेल्यै हुन्छ। उता मलद्वारले ट्वाइलेट जादाजाँदा हत्थु भो ! भनेर प्राण खाएको खायै छ। हे भगवान् !" आन्द्राले गुनासो पोख्यो ।

“हैन ए ! मुर्दार कति घिच्छ्स्, घिच्न पनि । उफ् ! पचाउँदा पचाउँदा दिक्क भैसके ।” पेटले आगो हुँदै मुखसँग भन्यो।

“मसँग किन रिसाउँछौ ? मैले के गरेको छु र ? जति हातले कोच्छ, त्यति नै पठाउने त हो, मैले। यता ‘कति चपाउँनु हो’ भन्दै दाँतले बसिखान दिएको छैन ।” दिक्क मान्दै मुखले भन्यो।

bahulako diary small and inside post

“यो पेटले पनि गर्नु गर्यो । मलाई एकछिन बसिखान दिँदैन। पेलेको पेल्यै हुन्छ। उता मलद्वारले ट्वाइलेट जादाजाँदा हत्थु भो ! भनेर प्राण खाएको खायै छ। हे भगवान् !” आन्द्राले गुनासो पोख्यो।

उपस्थित सबैले हातलाई दोषी करार गरे । हातकहाँ पुगेर रिसाए, थर्काए । मुखलाई कम खुवाउन आग्रह गरे।

“हेर ! साथीहरू हो । तिमीहरू शान्त हौ। रिसाएर केही फाइदा हुन्न। म कति दु:ख पीडा छु, भन्ने मलाई नै थाहा छ। त्यो टाउकोले एकछिन शान्त बस्न दिँदैन। खाना जुटाउने देखि लिएर, खाने र धुने सबै मैले नै गर्नुपर्छ। के गर्नु माथिको आदेश मान्नै पर्यो।” हातले दुखित हुँदै भन्यो। हातले माथिको आदेश भन्ने बित्तिकै सबै चुपचाप लागे।

घोराही उपमहानगरपालिका १४, दाङ

लेखक परिचय
वअ
वसन्त अनुभव
प्रतिक्रिया
Loading...