रुखमा चढेर  झ्याप्पै पात भएका हाँगा जति  काट्न थाल्यो । यति भए गाईगोरुलाई पनि पुग्छ मान्छेलाई पनि हुन्छ । रुखले एक शब्द बोल्ने मौका पाएन । घोरिएर के के कुरा मात्रै सोध्यो ।

“हन मलाई नाङ्गै पारेर के गर्न खोजेको ह ? भो भो अब यति छोडिदिनुहोस् । लाजै मर्दो देखिन्छु ।”

“पख न ! अब दुई चारवौटा हाँगा काट्छु । तेति भए मलाई पुगिहाल्छ ।”

रुखलाई सकेसम्म नङ्ग्याएर भारी कस्यो अनि बाटो लाग्न खोज्दै थियो ।

“असोज, कार्तिक, मङ्सिर अनि पौष । हिसाब जोड्यो । दिन दिनै कठ्याङ्ग्रिने जाडाको मौसम आउँदै छ । जाडो महिना कसरी बिताउनु ? नाङ्गै भएँ त ।”आवेगमा आएर भन्यो।

“पख न साथी कठ्याङ्ग्रिने   ठिहीमा तिम्रै रूखमुनि सँगै मिलेर धुनी ताप्नुपर्छ !”

ओदालगुडी, असम